من که از درون ديوارهای مشبک شب را ديده ام

و من که روح را چون بلور بر سنگترين سنگهای ستم کوبيده ام

من که به فرسايش وازه ها خو کرده ام

ومن ـ باز آفريننده ی اندوه

هرگز ستايشگر فروتن يک تقدير نخواهم بود

و هرگز تسليم شدگی را تعليم نخواهم داد

زيرا نه من ماندنی هستم ونه تو

آنچه ماندنی است ورای من وتوست.

(بار ديگر شهری که دوست ميداشتم ـ نادر ابراهيمی)

   + بهاره رهنما - ٧:۱٤ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٢/۱٢/۱٦