ساعت ها/نزار قبانی

در ژنو از ساعتهایشان به شگفت نمی آمدم - هرچند از الماس گران بودند - و از شعاری که میگفت: ما زمان را میسازیم. دلبرم! ساعت سازان چه میدانند این تنها چشمان تو اَند که وقت را میسازند و طرحِ زمان را میریزند. پس از آنکه دلبرم شدی مردم میگفتند: سال هزار پیش از چشمانش و قرن دهم بعد از چشمانش. مهم نیست بدانم ساعت چند است؛ در نیویورک یا توکیو یا تایلند یا تاشکند یا جزایر قناری که وقتی با تو باشم زمان از میان میخیزد و خاک من با دمای استوای تو در هم میامیزد. نمیخواهم بدانم زاد روزت را زادگاهت را کودکیهایت و نورسیدگیت را که تو زنی از سلسله ی گلهایی و من اجازه ندارم در تاریخ یک گل دخالت کنم. ساعتهای گرانی که پیش از عشق تو خریده بودم از کار افتاده اند و اینک جز عشق تو ساعتی به دستم نیست. "نزار قبانی"

   + بهاره رهنما - ۱۱:۳۱ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/۱۱/۱٦