یادداشت امروزم در شرق

روزنامه شرق
13 شهریور 92

یک حرف، یک نگاه
 آدم‌های تماشایی
بهاره رهنما
یک حرف: از همان 10سالگی که تصمیم گرفتم، بازیگر شوم، دیدن مردم برایم شکل یک بازی شد؛ تماشای آدم‌هایی که با پدر و مادرم کار داشتند، معلم‌ها، میهمان‌های خانه، دوستان خواهر و برادر دوقلویم -که 10سالی از من بزرگ‌تر بودند - و... . بیشتر دیدن آدم بزرگ‌ها برایم جالب بود؛ ساعت‌ها غرق می‌شدم در شیوه حرف زدن و دست تکان دادن فلان دوست مامانم یا مدل راه رفتن و کت یک‌وری انداختن روی شانه فلان دوست پدرم، یا لحن کشدار و ملایم فلان معلمم. بازی به‌دردبخوری هم بود، نه‌تنها خیلی از این مشاهده‌ها شد ذخیره ذهنی‌ام در خلق نقش‌هایی که بعد‌ها بازی کردم، بلکه خیلی‌هایشان کلاژ شدند با هم و آمدند و شدند آدم‌های قصه‌هایم. هنوز هم نه‌تنها مواقعی که به بچه‌ها تدریس می‌کنم، توصیه و اصرار به این مشاهده دقیق دارم، بلکه خودم هم بنا بر یک عادت قدیمی هنوز از تماشای باحوصله و دقت آدم‌ها لذت می‌برم. گاهی مثلا در مطب دکتر یا صف بانک که حوصله‌ام دارد سر می‌رود، شروع می‌کنم به این بازی قدیمی.
حالا که بیشتر تمرکزم روی تئاتر است، فاصله‌های طولانی و کسل‌کننده بین پلان‌های فیلمبرداری، بیشتر از قبل کلافه‌ام می‌کند، تمرکز سابق را هم برای خواندن کتاب در شلوغی ندارم. به همین خاطر است که به مشاهده دقیق و با جزییات همکارانم می‌پردازم و بازی قدیمی‌ام را از سر می‌گیرم و گاه پیش می‌آید که از این مشاهده چیزهای خیلی خوبی یاد می‌گیرم. مثلا این‌روزها سر صحنه «قبر دوطبقه» با مشاهده دقیق آقای کمال تبریزی متوجه نکته خیلی مهمی شدم. کارگردان ما عصبانی نمی‌شود، تحت هیچ شرایطی و شاید هم می‌شود ولی خیلی خوب کنترل خشم خود را دارد؛ آنقدر خوب که من که با هر اشاره‌ای، این‌روزها هوارم به آسمان می‌رود حسابی به آرامش او و کنترلش غبطه می‌خورم! جالب است از بیرون که نگاه می‌کنی برعکس کارگردان‌های عصبانی و دادوبیداد کن، اتفاقا تسلط خیلی بیشتر و بهتری روی کار و گروهش دارد. با نگاه کردن دقیق به او متوجه شدم که چقدر عصبانیت در وهله اول، حقوق انسانی خود شخص خشمگین را نابود می‌کند، حتی اگر تمام حق هم با او باشد. خشم و بروز ناگهانی‌اش شکل بارزی از عدم بلوغ و نادانی انسان خشمگین است. خلاصه اینکه تصمیم گرفتم حتی‌المقدور تا جایی که کم‌کاری تیرویید و خستگی‌های مفرط این‌روزها مجالم می‌دهد، خشمگین نشوم یا عملی‌تر اینکه، خشمم را بروز ندهم. تمرین بدی نیست لااقل برای یک هفته امتحانش کنیم.
یک نگاه: شهرام کرمی با بازی درخشان رویا افشار «پوتین‌های عمو بابا» را ساعت 7:30 در سالن قشقایی تئاترشهر اجرا می‌کند؛ عاشقانه دلچسبی است از دستش ندهید.
 
لینک خبر :  http://sharghdaily.ir/?News_Id=19397

   + بهاره رهنما - ۱۱:٢۸ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٢/٦/۱۳