جدیدترین ستونم در شرق

تصمیم کبری

بهاره رهنما

یک حرف، برای مادر عبدالله حسین‌زاده: در زندگی بارها و بارها در مقابل تصمیمات مختلفی قرار گرفتم، گاهی فکر کردم بعضی از این تصمیم‌ها امتحان خداوند بوده است. جوان‌تر که بودم خیلی راحت تصمیم می‌گرفتم؛ نترس و کله‌شق بودم و شاید اتفاقات پیرامونم هم چندان مهم نبود، چیزی شبیه تاس‌انداختن با انتخاب‌هایم برخورد می‌کردم؛ این نشد آن یکی، آدم حسرت‌خوری هم نبودم. همیشه فکر می‌کردم در هر تصمیمی که گرفته‌ام تجربه مهمی برایم پیش‌بینی شده که باید پشت‌سر می‌گذاشتم به‌قول شخصیت نمایش جدیدم: «بعضی‌ها به آدم‌هایی که مثل من فکر می‌کنند و همه هر اتفاقی را می‌پذیرند می‌گویند آدم‌های قضا قدری، بعضی‌ها هم که دین و ایمون درست ندارند به ما میگن خر، حالا نمیدونم شما از کدوم دسته هستین؟»

اما حالا در آستانه 40سالگی فکر می‌کنم هیچ‌کدام از این تصمیماتی که من گرفتم دل بزرگی نمی‌خواسته، بیشتر انتخاب یک مسیر شخصی بوده، یک راه و سرنوشت آدم‌های اطرافم جز در یکی دو مورد آن‌هم نه خیلی عمیق به تصمیم من وابسته نبوده‌اند، اما این روزها که خدا را شکر عده‌ای دور هم جمع شده‌اند تا از خانواده‌های اولیای دم بخواهند از قصاص جوانانی جلو‌گیری کنند که زیر سن بلوغ، به سهو یا خطا یا حماقت یا هر عاملی که بیش از همه تحت‌تاثیر دیو بلوغ است جنایتی انجام داده‌اند، با عجیب‌ترین و بزرگ‌ترین تصمیم زندگی این پدر و مادرها روبه‌رو می‌شوم. گذشتن از حقی که بیش از اینکه حق باشد تمام احساس خصوصا آن مادر آغشته به آن تصمیم است. این هفته وقتی حرف‌های خانم عبدالله‌زاده که بلال، قاتل فرزندش را ناگهان پای چوبه‌دار بخشید می‌شنیدم، معنی تصمیم کبری را فهمیدم، معنی بزرگی قلب و معنی امتحان الهی را اینکه او گفت نخواستم مادر دیگری حالی را داشته باشد که من در این شش سال داشتم و کشیده‌ای که او زیر گوش قاتل پسرش زد تنها به همین حق قانع شد و بعد دستور داد از بالای چوبه‌دار پایین بیاورندش برایم وسعت معنای مادری و زن‌بودن را ابهت بیشتری بخشید و آفرین به آقای عبدالله‌زاده که این حق را تمام‌وکمال به مادر داغدیده بخشیده بود. خانم عبدالله‌زاده در پیام زیبایش با گویش شمالی برای مردم ایران یک گلایه هم داشت، گفت: چرا مردم ما آنقدر برای دیدن اجرای حکم اعدام جمع می‌شوند آیا واقعا منظره دیدنی و جالبی است؟ واقعا این استقبال، ریشه در کجای فرهنگ رفتاری مردم ما دارد؟

یک نگاه: حمیدرضا آذرنگ نمایش عجیب و خوب دو لیتر در دو لیتر صلح را باز اجرا کرده است. سالن اکو اقدسیه ساعت 8:30 شب. دیدن این کار ضد جنگ را از دست ندهید.

   + بهاره رهنما - ٥:٤٤ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۳/٢/٧