مورد عجیب بهاره رهنما

مورد عجیب بهاره رهنما

بهاره رهنما عجیب ترین پدیده سینما و تلویزیون و تئاتر این سال های ماست عجیب تر از رضا عطاران ، همایون شجریان و مهران مدیری و پیمان قاسم خانی او کپسولی بی پایان از انرژی و خلاقیت هنری در خود دارد کارنامه سه ساله اخیر او گیج کننده است. انبوهی از نمایش و سریال و فیلم و تله فیلم و کتاب ؛ بازیگر و کارگردان و نویسنده و طراح لباس ، او لحظه ای آرام ندارد. عجیب تر از آن که ممکن است از کار خاصی از او خوشتان نیاید یا باب طبعتان نباشد اما همه آثارش بدون استثناء سرگرم کننده و همین طور دارای کیفیت های استاندارد هستند در دوره ای که نهاد ها و سازمان های عریض و طویل و شبکه های تلویزیونی در شش و بش آفرینش اثر در جا می زنند و حیران و انگشت به دهان مانده اند از بودجه های عظیم در اختیار چگونه استفاده کنند . بهاره رهنما یک تنه به اندازه مجموع این سازمان ها آفرینش دارد در همین مرداد و شهریور او نمایش دورهمی زنان شکسپیر را به عنوان کارگردان و نویسنده و بازیگر و طراح لباس روی صحنه دارد و بلافاصله پس از تمام شدن سانس این نمایش به بازی در نمایش آرسنیک و توری کهنه می پردازد شبی چهار ساعت بازی روی صحنه تئاتر که تازه در یکی از آنها کارگردان هم هست به آمار تکان دهنده اش نگاه کنید:

بهاره رهنما از سال 70 و با فیلم افعی در سینمای ایران چهره شد اما کم کم از سطح اول سینمای ایران دور شد بعد او را به عنوان همسر پیمان قاسم خانی به یاد می آورند در دهه 70 دو ـ سه فیلم بازی کرد که مهم ترینش عاشقانه بود. سال 80 با فیم نان و عشق و موتور هزار دوباره چهره شد اما پس از کار تک و توک سینمایی از نیمه دوم دهه 80 در باز پس گیری جایگاه خود به عنوان یک بازیگر داشت. ابتدا به عنوان بازیگر آثار کمدی و سریال های تماشاگر پسند اما فعالیت همزمانش در تئاتر و ادبیات اعتبار او را افزایش داد . در دو ـ سه سال گذشته او پر کار ترین و انرژیک ترین چهره سینما و تلویزیون و تئاتر ایران بوده است. از سال 91 تا امروز او در 11 اثر نمایشی بازی کرده و دو کار را هم کارگردانی کرده است. بازی های او بلا استثنا خوب بودند نه الزاما درخشان. در بسیاری از این نمایش ها او بهترین بازیگر کار محسوب می شده است. بیان رسایی دارد، بر میمیک صورتش مسلط است و به عنوان بازگیر به بهترین وجه و در قواره یک حرفه ای تمام عیار ایفای نقش می کند. 11 کار نمایشی که اکثرا بیش از 30 اجرا داشته اند و گاه مثل اتفاقی که در مرداد رخ داد دو کار همزمان با هم. اما این تمام ماجرا نیست او از سال 90 تا امروز در چهار سریال تلویزیونی بازی کرده است. ( پژمان، خوب بد زشت، خداحافظ بچه و چک برگشتی ) در سه فیلم سینمایی حاضر بوده ( طبقه حساس ، خنده در باران ، بچگیتو فراموش نکن ) و سه تا کتاب هم منتشر کرده است در شبکه فیلم های ویدیویی و تله فیلم که حساب کارهایش از دستمان در رفته است : «ساخت ایران» «شام ایرانی » «شوخی با ستارگان » « شرف خانواده فاضل » و... یک لیست بی انتها از بازی و نویسندگی و اجرا ... و تازه این به غیر از یادداشت ها و حاشیه هایی است که گهگاه در نشریات از اون منتشر می شوند

سعی میکنم مبالغه نکنم با فضای داستان ها و نوشته هایش راحت نیستم. از این که انرژی و خلاقیتش را این گونه وقف ستیزه های خرده بورژوازی زن و شوهری و ماجرای مردان در برابر زنان می کند ، افسوس می خورم از این که در بطن کارهایش سر ناسازگاری با آرمان خانواده دارد و این که در دورهمی زنان شکسپیر در نیم ساعت آخر کارش به دام شوخی های لوده و سطحی افتاده است. اما نمی توان انکار کنم که او یک تنه یک ماشین عظیم سرگرم سازی است. یک ماشین پر از خلاقیت با کیفیت استاندارد. با انرژی بی پایان که به رغم همه بهانه ها و مواضع فرضی و واقعی یک نفس از کار کردن دست نمی کشد و حالا به شکل کامل از زیر سایه همسرش پیمان قاسمخانی خارج شده و هم قد او ایستاده است. به او احترام بگذاریم.

چاپ شده در روزنامه ی هفت صبح در تاریخ 17 شهریور 93/
آرش خوشخو

   + بهاره رهنما - ۸:۳٧ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۳/٦/۱۸