ترس عمیق ما از این نیست که نامناسب و یا ناقص هستیم.

ترس واقعی ما از این است که بیش از اندازه توانا هستیم.

از روشنایی وجودمان است و نه از تاریکی‌مان که بیش از حد واهمه داریم.

از خود می‌پرسم من کیستم که نورانی باشم. زیبا باشم. استعداد داشته باشم. توانا باشم و افسانه‌ای باشم.

در اصل تو کیستی که همه‌ی این‌ها نباشی.

تو فرزند خداوندی.

با کوچک بازی کردن به این جهان هستی خدمتی نمی‌کنی.

روشن‌ضمیری و تحول در آن نیست که به‌نام شکسته‌نفسی خودت را کوچک فرض کنی و یا وجودت را کاهش دهی که دیگران در اطرافت احساس امنیت کنند.

ما خلق شده‌ایم که شکوه و عظمت خداوند را در وجودمان آشکار کنیم و این پدیده فقط ویژه‌ی بعضی از ما نیست، در همه‌ی ما هست و هرگاه نور ما تشعشع کند، ناخودآگاه امکان تجلی آن را نیز در دیگران ایجاد می‌کنیم.

و آن‌گاه که خود از ترس رهایی یابیم، وجود ما دیگران را هم از بند آزاد می‌نماید.

 

نلسن ماندلا

 

   + بهاره رهنما - ۱۱:٤٤ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٤/۳/۱۱